Lucies advies en begeleiding

Ik werk dagelijks met mijn eigen paarden. Mazzel en Louella kreeg ik op een moment, nadat ze slecht behandeld waren door hun eerdere eigenaren. Mijn jongste aanwinst Aurora kocht ik al op jeugdige leeftijd, waardoor ik haar eigenhandig en zorgvuldig kon opvoeden.
Mazzel is een tuigpaard met nogal een verleden. Hij is op jonge leeftijd in het buitenland slecht behandeld. Daardoor was hij bang; extreem angstig welteverstaan. Beide oren zijn gecoupeerd (aan zijn reactie te merken, niet op zachtzinnige wijze), hij had een pijnlijk tandenprobleem en zijn staart is gebroken geweest. Dat waren nog maar de lichamelijke zaken. Geestelijk was hij er veel erger aan toe. Hij was verworden tot een zeer introverte stressbonk van 600 kilo.
Gelukkig is nu alles anders. Maz is inmiddels al jaren het makkelijkste paard op stal. Zo braaf als hij is, geloof je haast niet dat dit het bange paard van weleer is. Ik ben ontzettend blij met deze trouwe vriend. Hij heeft zich ontpopt tot een super paard.
Louella was (zij is helaas een natuurlijke dood gestorven in de weide) een rijpaardmerrie van Goodtimes, maar ze had ook de bad times meegemaakt. Een zeer gevoelige merrie die uit pure frustratie en angst, dominant uit de hoek kon komen.
Het grootste probleem was dat ze "kortsluiting" kon krijgen. Hetgeen zich uitte in steigeren en achterover vallen. Ze deed dit nota bene zonder uit balans te zijn gebracht, en zonder dat pijn hier de oorzaak van was.
Met dit paard, dat om het minste of geringste onbereikbaar kon raken, ben ik weer op de goede rit gekomen. Tot mijn grote verdriet is zij gestorven. Anders hadden we samen ons dressuurdebuut nog kunnen maken.
Ook Aurora wil ik even noemen. Dit is mijn jongste paard, waar ik ook heel blij mee ben. Ik vind het bijna saai, omdat het alleen opleiden is in plaats van een complexe casus, haha. Maar goed, zo houd ik wel tijd over om andere paarden en mensen te helpen.